Kijk, dat scheelt.

Aan mijn blogstatistieken te zien, maalt u -beste lezer- niet om mijn korte berichtjes. Nee, zodra ik de 10 regels passeer, blijkt er pas interesse te zijn. Wist u dat dat geheel in tegenstelling is tot hoe de goegemeente denkt over ’schrijven op internet’? “Hoe korter, hoe beter”, doceert men. “Wees to-the-point”. “Lul er niet omheen”. “Kom direct terzake”. “De met MTV opgegroeide beeldgeneratie is niet gevoelig meer voor woorden”.

En zo zijn er nog legio gemeenplaatsen te bedenken om te vermijden dat men te lang op 1 webpagina blijft hangen. Zoals gezegd: de bezoekersstatistieken op mijn weblog lijken een duidelijk tegendeel te bewijzen. En als schrijver, purist, dramaticus en woordliefhebber ben ik daar alleen maar blij mee.

Maar ook mij valt het af en toe weleens zwaar om aan mijn eigen ‘lat’ te voldoen. Laat staan dat ik aan uw eisen kan beantwoorden. Wellicht is dat de reden dat de regelmaat van mijn postings af en toe hiaten vertoont: ik kan alleen op ‘publiceer’ drukken als ik er volledig achter sta. En als perfectionist, gebeurt dat zelden.

Zo heb ik via ‘Plaknotitities’ op mijn Apple bureaublad ook een lijstje ‘Blog onderwerpen’. Een daarvan was het afstudeerproject van de dames van Morgen, waarover ik u recentelijk berichtte, die -as we speak- aan het afstuderen zijn aan de Academie voor Popcultuur (los van het feit dat ze eigenlijk onder meer het design van mijn persoonlijke website zouden moeten opleveren – naast een aantal andere klussen die ik naar hen doorschoof).

Met veel plezier had ik u willen berichten over het -in mijn ogen- briljante concept dat de dames hadden bedacht, en waar ik me zo hard voor maak en zo veel tijd in steek. Echter: ik zag er tegen op. En wist niet hoe het te verwoorden. Dus bleef het in mijn plaknotities staan.

Het scheelt dat ze het vandaag zelf hebben gedaan, op hun blog. En dat ik het niet meer hoef te schrijven. Lees hier vooral verder…

Je gaat naar De Winkel met het product dat je gaat ruilen. Aan de buitenkant van de winkel hangt een vlag. Je opent de deur, hoort het belletje rinkelen en het volgende speelt zich af:

Na het trekken van een nummertje kan je op een van de stoelen wachten. Daar liggen krantjes van de winkel.

De winkel is ruimtelijk ingericht. Je ziet een lange toonbank met daarachter een grote kast met heel veel laden. Je voelt je eigenlijk een klein mensje in een grote winkel, een klein kind in een snoepwinkel. Spannend.

De toonbank is verdeeld in drie delen. Bij de meest rechtse twee worden de intakes gehouden. Aan de meest linkerkant wordt afgerekend. Voor de toonbank, op de grond zijn stickers geplakt met ‘privacy, houd afstand’.

Wanneer je aan de beurt bent, loop je naar de balie waar je nummer knippert. Er wordt een intake gehouden. Er worden veel vragen gesteld, waarom lever je dit product in? Van wie heb je dat gekregen? Na het gesprek wordt je product op waarde geschat en gewogen; Dat is 3 emoties, dan kan je uit de volgende verhalen kiezen.

Er worden je drie verhalen voorgelezen. Op basis van die verhalen kies je het ‘nieuwe’ product. Dan wordt dit product uit het magazijn gehaald (nog in de doos) en voor je klaargemaakt. Je mag even wachten op de daarvoor aangewezen plaatsen. Je weet nog niet wat er in de doos zit, je kent alleen het verhaal.

Wanneer het product klaar is gemaakt, dan wordt je naam omgeroepen en mag je je melden bij de kassa.

De doos met het verhaal wordt ingepakt en verzegeld. Er wordt een contract aan je overhandigd waarin de regels van de winkel beschreven zijn, zoals ‘Open de doos pas wanneer je thuis bent’.

Het product wordt afgerekend, je krijgt je bonnetje. Indien het de eerste keer is, krijg je een stempelkaart en de eerste stempels. Bij een volle stempelkaart krijg je een waardebon.

Je gaat naar huis met een raar blij gevoel. Eenmaal thuisgekomen zet je het op je lege tafel en kijk je er nog even naar. Voorzichtig scheur je de zegel open. Je haalt het deksel er vlug af en kijkt in de doos….

Explore posts in the same categories: Creativity, Innovatie, Inspiratie, Internet, Jaloersmakend goed, Opinie, Personal, Schrijven