Web 2.0 voor een Wereld 2.0?
‘Toevallig’ kwam Adverbox vandaag met deze adembenemende advertentie, over Libanon, gemaakt door Libanezen. Je kunt het bloed bijna aanraken, heel treffend. Heel direct. En in schril contrast met de winnende World Press Photo van afgelopen jaar (sic!). Ik zeg ‘toevallig’, omdat ook Tessa Koop vandaag met een mooi initiatief kwam, gebaseerd op het Midden Oosten conflict. Of beter gezegd: op het oplossen ervan. Of het werkt weet ik niet, maar elk initiatief om dit schrijnende leed na 2000 jaar eindelijk een keer te stoppen is natuurlijk te roemen. Je vind het hier en je bent van harte welkom om te tekenen en de boel door te sturen. Die twee dingen plus een gesprek dat ik had met de partners van een zeer interessant nieuw Web 2.0 concept (bijna 3.0, als je het mij vraagt), dat op het punt staat de wereld te verbeteren op basis van de wet van het Karma, zetten me aan het denken.
Het is mijn heilige overtuiging dat het internet hoe dan ook een positieve bijdrage levert aan de wereld. Sterker nog: ik vind het een belangrijkere uitvinding dan Het Wiel zelf. Web 2.0 applicatie’s als Wikipedia en de talloze netwerken gebaseerd op Social software lijken ook steeds meer een bijdrage te gaan leveren aan een betere wereld waarin mensen van welke afkomst dan ook samenwerken aan communities en gedachten, visie’s en overtuigingen delen, dan wel bediscussieren. Mijns insziens het begin van het einde van slepende problemen: dialoog. Het huidige interactie niveau van het Web belooft veel en biedt vele kansen op contact, communicatie en wederzijds begrip. En dat is nog maar het begin. Begrijp me goed: ik zie ook de schaduwzijden en het is niet allemaal Hallelujah. Maar gelukkig ga ik nog niet zo ver als Marcel Messing’s hilarische en in- en in- dogmatische boekje ‘Worden Wij Wakker?’ (let op de 3 ‘W’-s, wat een vondst) – een aanrader voor een regenachtige zondagmiddag. Als je internet er uit ligt, bijvoorbeeld.
Wat dan bijvoorbeeld wel weer echt interessant is, is ‘Genuine Freedom’ van Matt Engelman. Matt beschrijft op indringende wijze de Hocus Pocus wereld die ons wordt voorgehouden door de veelal traditionele media, die het alleenrecht lijken te hebben om ons dat nieuws voor te schotelen waarvan ‘men’ denkt dat we het moeten weten. En vooral: op zo’n manier dat onze mening al voorgekookt is en we niet meer zelf nadenken, stoppen met verbanden leggen en ons als willoos slachtvee laten leiden naar het altaar dat televisie heet en waarvoor we afgestompt het ene stompzinnige ‘tv-format’ na het andere achterlijke ‘reality-concept’ tot ons nemen.
Thank God dat intelligente mensen tegenwoordig zelf kunnen bepalen via welke onafhankelijke nieuwsbron we ons venster op de wereld richten – dank zij internet.
10 Jaar geleden had ik dit niet kunnen bloggen en delen, simpelweg omdat de techniek nog niet bestond.
10 Jaar geleden was zo’n web initiatief als Avaaz nog niet mogelijk.
10 Jaar geleden waren we nog ver verwijderd van de real life belevenissen en getuigenissen van Libanezen, Israeliers, Irakezen, Iraniers of wie dan ook in welke brandhaard je zelf wilt bedenken.
‘t Kan hard gaan. Maar het mag van mij best nog een beetje harder gaan.
This entry was posted on maart 6, 2007 at 10:28 pm and is filed under Internet, Jaloersmakend goed, Opinie, Personal, Social Software, conspiracy. You can subscribe via RSS 2.0 feed to this post's comments. You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
